In u mondu mudernu, i scenzi è a tècnica alimèntani
di cuntìnivu u sviluppu. In senu di stu
prucessu, l’innuvazioni hè una dicisioni di
gestioni chi tendi ad adutilitassi di una scuparta
scentìfica. Dà a vita à l’invistimentu ch’edda
susciteghja. Risulta di l’intrecciu di parechji attività
chì vani da l’invinzioni in laburatoriu, passendu
pà i travagli di Ricerca è Sviluppu – a R-S1
– tindenti à industrializzà a scuparta, finu à a scuparta
di novi sbocchi chì tocca sempri à u marketing.
Ricunnoscia u caràttaru prupiziu di l’innuvazioni
ùn hè cosa nova.
Dighjà à u XVIIIu sèculu, l’ecunumisti avanzàvani
chì l’adopru di novi màcchini prucacciava a crèscita
rigulari di a ricchezza, di l’impiegu, dunqua
a migliuranza di benistà. Dopu à sti riflissioni
d’una volta, a nuzioni d’innuvazioni s’hè allargata.
S’adimetti avà ch’edda pò piglià parechji
formi : un pruduttu novu, una tècnica nova di
pruduzzioni, unu sboccu novu, una nova fonti di
materia prima è ancu un’urganizzazioni più efficaci
di l’impresa. In brevi, l’innuvazioni hè u cori
vivu di l’ecunumìa muderna è quissa ammazzè à
l’azzioni di un attori cintrali : l’imprisariu chì
metti in òpara a nuvità.
Però, ogni cosa di stu mondu avendu un aspettu
ritrosu, si malizieghja chì a màcchina tumbessa
l’impiegu. L’innuvazioni pudaristi dunqua, à
senta à certi, incausà u disimpiegu tecnulògicu.
S’edda veni mali à cunchjuda riguardu à a rialità
o à l’illusioni di st’ùltimu rìsicu, ognunu pò quantunqua
ossirvà chì l’innuvazioni mudificheghja,
in una sucità pricisa, a struttura di l’impiegu.
Certa, i tecnulugii novi sfàcini occupazioni faccindosi
in certi campi d’attività, ma ni crèani dinò
altri. D’altrondi, sò màsimu l’impieghi non qualificati
chì sparìscini. In un’ecunumìa mundializzata,
di più in più braghjosa in sapè, u lavoru di
sgrussera cedi locu à posti nicissitendu un bon
niveddu di cunniscenzi. Quandu s’ossèrvani i statìstichi
di i paesi sviluppati, si custateghja in l’indùstria
quant’è in u sittori di i servizia, chì l’impiegu
qualificatu cresci. Di fatti, l’alti tecnulugii
sò eddi soli à crià i posti ; i mizani ùn ni crèani
micca, mentri l’indùstrii di pocu gradu tecnulògicu
ni pèrdini. Ma l’ecunumii chì prugrèdini
medienti l’innuvazioni vòlini tassi d’investimenti
in R-S assai elevati.
A Cumunità europea si primura di tali ubligazioni,
chì si custateghja chì i bilanci distinati à a R-S
ùn arrèvani cà à 1,9 % di u PIB europeu, quandu
l’Amiricani è i Giappunesi distìnani più di 2,5 %
di u so PIB à l’innuvazioni.
In Corsica, a situazioni hè poca quenta. Un esempiu
: quandu s’osserva, par un dettu, i statìstichi
naziunali publicati da l’Agenza naziunali pà a
valurizzazioni di a ricerca, l’ANVAR, dispiaci di
veda chì a nostr’Ìsula ùn òtteni cà mezi scarsi, chì
a mètini à l’ùltimu postu di una valutazioni interrighjunali
francesa, ex aequo cù l’ìsula di a
Réunion. Magaru, l’innuvazioni hè a cundizioni
nicissaria s’eddu si voli creà impieghi più ricchi
arrimbati à i cumpitenzi di a ghjenti.
L’apparechju lucali di furmazioni scentìfica è tècnica
di a nostr’Ìsula ùn sarà parfettu, ma u fondu
di u prublema si culloca altrò : l’ecunumìa corsa,
inveci d’attirà, faci scappà a ghjenti di bona furmazioni.
I nostri impresi, i nostri vinti mila pìcculi
patroni ùn ani micca a pussibilità d’impiigà i
manager innuvativi. Una prova ? Si truvaristi
menu di deci inginieri di R-S in u sittori privatu
corsu, s’eddu s’avissi a curiusità di censilli.
Cusì chì, oltra l’attribuzioni cuntàbili, hè dunqua
à un veru sistema d’impulsu à l’innuvazioni in
l’impresi ch’eddu cunveni di rifletta. L’Università
voli essa strittamenti assuciata à i dibàttiti pulìtichi,
chì, hè in Corti, in i laburatoria è in i centri di
ricerca, più cà in quiddi curridori di a CTC o di u
SGAC, ch’eddu si pò fundà st’ecunumìa di a cunniscenza
chì ci abbisogna.
Da Ghjacumu Orsoni
Traslazioni da u francesu di Rinatu Coti
1. In francesu : Recherche et Développement – la
R-D –.